Zaterdag 28 maart een thuiswedstrijd op De Meenschar. Een prachtige dag, zonnetje en niet te warm, een behoorlijk aantal toeschouwers en bezoek van de blauw gele brigade uit Bakhuizen. Volgens een niet nader te noemen speler van de plaatselijke SV moesten we de Bakhusters niet onderschatten want hun tweede was ook nog vrij. Allemachtig, niet best, dan weet je het wel… Beide trainers hebben flink aan hun basiselftal moeten sleutelen want er stonden bij beide ploegen een flink gewijzigde team ten opzichte van de eerdere wedstrijd in Bakhuizen. 

Opstelling

Wido Amsterdam en assistent Sybrand Kruis hadden het volgende op het bord getoverd: Remco Kuipers (inmiddels in de pikorde gestegen tot 4e keeper) – Niek Klaaren, Sjoerd Bokma, Durk van Tuinen – Robin de Roos, Hotze Sikkes, Yvo de Roos©, Sander Klaaren, Stein Postma – Daniël Zweed en Robert Stallmann. Op de bank: Rik Kroon, Douwe de Jong, Jelmer Klaaren en Romke Lycklema. Een systeem met wingbacks wat voor de Hielpers steeds meer bevalt moest voor de nodige dreiging via de zijkanten leiden. Uit werd gegaan van 3 Bakhuster voorwaartsen maar dat werden er in de praktijk 2. Prima, dat moest het drietal op kunnen lossen. 

De routiniers in de fout

Echter, het was voor de drie verdedigers wennen de eerste minuten. De sterke en ijverige spits Mous haalde de ballen overal. Wat doe je dan? Meelopen of centrum bewaken. De bijna 40’ers in het centrum hadden beter moeten weten en lieten zich naar de zijkant lokken. Fout! Via de kluts kreeg Mous de bal mee en kon alleen op de Hielper keeper af, 0-1. Dat gebeurt geen tweede keer concludeerde het verdedigingtrio… In de eerste helft toch gemor dat het spel niet best was echter was de ervaring in het veld toch anders. Snelheid ontbrak op de juiste momenten en éénmaal richting de Bakhuster goal werden de verkeerde beslissingen genomen. Dan kan het zijn dat vanaf de kant toch werd gesteld dat het niet een al te beste wedstrijd was. In de eerste helft maakte de Urker scheidsrechter al snel helder ‘kort’ te fluiten. Onder andere Stein en Hotze liepen tegen een gele kaart aan. Was het nodig in deze op het eerste oog sportieve wedstrijd? Achteraf misschien wel want de scheidsrechter hield de wedstrijd keurig in de hand. In de eerste helft verder nog een vrije trap van Bakhuizen op een meter of 20 die stijlvol door keeper Kuipers, die volgens zijn eigen woorden goede hoek, stijlvol werd gepakt. Het oog wil ook wat, waren zijn wijze woorden. Verder toch wel mogelijkheden voor de Hielpers uit snelle uitbraken waarbij het gevaar inderdaad van de zijkant kwam, maar het vizier stond niet op scherp. 

In de rust de woorden van het trainer “nou joenges, sist ut mar”. Eigenlijk wisten de Hielper elf daar prima antwoord op te geven en daarmee alle reden om de tweede helft de achterstand te herstellen.

Hielpers kantelen de wedstrijd

Al snel in de tweede helft de gelijkmaker. Een opening over de rechter kant met een voorzet van Robin de Roos. De Bakhuster verdediging schatte de zaak verkeerd in en maaide nog eens over de bal heen binnen de 16-meter. Cadeautje door Daniël Zweed, 1-1. Bal uit het netje en doorgaan want de Hielpers hadden maar één opdracht gekregen, een driepunter en de manier waarop maakte dan vandaag niks uit. Nou, daar hebben de geel groenen zich aardig aan gehouden. In plaats van dat het spel beter werd leek het rommeliger te worden. Opstuitende ballen en simpele breedteballen die over de zijlijn raakten. Meer ballen via het middenveld spelen was de tussendoor klinkende oproep. Helaas, met name Van Tuinen neemt de bal nog wel eens graag op de linkerslof om iemand de diepte in te sturen. Zo ook op een ruime driekwart van de wedstrijd waarbij Robin de bal net over de middenlijn keurig controleert, de bal over zijn tegenstander heen wipt en het op een lopen zet richting de goal. Als kers op de taart schuift hij hem keurig in de verre hoek. Prachtige goal en de voorsprong. Dan eerst twee rode kaarten voor de gasten, later één (2x geel) voor Stein. Een schopwedstrijd? Nee hoor, geen echt bewuste acties maar wel de juiste beslissingen van de scheidsrechter wanneer je de acties in herhaling zou hebben gezien.

Moeizaam naar het einde

De Hielpers vergeten te voetballen in de overtal situaties en maken toch wel een flink aantal verkeerde beslissingen waarna balverlies en een opportunistische Bakhuster tegenaanval volgt. En dan is het toch flink oppassen als de nodige routine daar bij de gasten ingebracht is met inmiddels een voorroede van Bosman – Mous – Boltjes die de duels niet mijden (maar keurig ingaan). Uit één van die lange ballen nog een hachelijk moment als Mous de bal op de paal schiet van buiten de zestien. Later, na het schot op de paal, wordt alsnog buitenspel gegeven door de leidsman maar stond Mous wel buitenspel? Zijn Bakhuster collega’s wel maar hij wellicht niet. Maar goed, balletje lag niet in het net dus resultaat was niet anders geweest. 

Daarom staan we middenmoot

Uiteindelijk de wedstrijd ten einde en door de nodige strijd toch nog de welkome driepunter gepakt. Je kan niet anders zeggen dat het strijdplan van Amsterdam en Kruis klopte en op het ene slippertje na men zich redelijk aan de opdracht heeft gehouden. Als het spel en afronding beter was geweest had het met wat minder moeite tot stand kunnen komen. Dat is wel een beetje het verhaal van het seizoen. De Hielpers kunnen prima voetballen maar voetballen is niet het enige wat je bovenaan de ranglijst brengt. Strijd en voor elkaar willen lopen, die knop moet om, dan kan er nog een stap worden gezet. Volgende week een vrij weekend en dan naar Leeuwarden voor de uitwedstrijd bij MKV. Ongetwijfeld zal er dan weer een andere basiself staan maar als de neuzen dezelfde kant op staan is er gewoon weer een goede kans op een overwinning.